و كشمكش مىكردند و هر فرقه مىگفتند : حق با ماست . ( آيهء 46 ) قَالَ يقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ لغت : لم در اصل « لِما » بوده ، و ما استفهاميه است . تفسير : چون كافران گفتند : بيار آنچه ما را به آن وعده مىكنى از نزول عذاب ! صالح به آنها از روى ملاطفت و شفقت گفت كه اى قوم من ، چرا به عذاب و بدى پيش از توبهء نيكو كه بر وجه خلوص باشد شتاب مىكنيد ؟ ! يعنى چرا توبه نمىكنيد و يا توبه را به تأخير مىاندازيد تا آن كه عذاب نازل شود ؟ ! زيرا آنها مىگفتند : اگر عذاب را ببينيم توبه مىكنيم و الّا بر دين و كيش خود راسخ و ثابت باشيم . يا آن كه چرا به عقوبت ، پيش از رحمت و عافيت تعجيل مىكنيد ؟ يعنى چرا طلب رحمت را بر عقوبت مقدم نمىداريد ؟ بعد از آن با تأكيد فرمود : لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ : چرا از خدا طلب آمرزش نمىكنيد پيش از نزول عذاب ، لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ : شايد كه رحم كرده شويد ؛ يعنى اميد است با قبول ايمان و توبهء شما عذاب نازل نشود ؛ اما بعد از نزول عذاب ، ايمان و توبه فايده‌اى نخواهد داشت و چنين توبه مقبول درگاه الهى نباشد . حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : عَوِّدُوا أَلْسِنَتَكُمُ الاسْتِغْفَارَ ؛ فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يُعَلِّمْكُمُ الاسْتِغْفَارَ إلّاوَهُوَ يُريدُ أنْ يَغْفِرَ لَكُمْ : زبان خود را به استغفار عادت دهيد ؛ زيرا به درستى كه خدا تعليم نفرموده شما را استغفار مگر آن كه